zacht

waarom moet je je aanpassen
ruw en hardhandig de norm
waarom moet jij verkassen
van je afbijten is de vorm
maar geef niet toe d’raan
aan zulke lage waarden
het is niet erg die traan
laat het niet ontaarden
en blijf jezelf

laat jezelf zien
liefde propageren
is zacht van binnen
hoeft niet te verweren
maar wat is te beminnen
keer je wang toe naar hen
zei hij, en vergeet dat niet
je hoeft te zijn als Superman
maar omarm ieder die je beziet

moed

hoe moeilijk is het om
wanneer er iets gebeurt
en je zit vol schaamte
de waarheid te zeggen
want:

d’er is geen bewijs
woord tegen woord
onmacht, ongeloof

maar zeg het, als je niet
een heel leven verdriet

platonisch

waren eens twee kabouters in het gras
de één zong en de ander deed ‘n plas.
waartoe zijn we? kweelde de één, waarop
de ander zeide: nou, in een notendop:
leven, leven leven, en schudde af.
diep, heel diep. ‘k sta helemaal paf!
ja, je weet: driemaal is scheepsrecht
en ook wat nietzsche heeft gezegd
en een serie is volgens duchamp.
maar is het werkelijk geen kamp?
nee, en hij grijnsde sardonisch,
het is gewoonweg platonisch!
de één wist niet meer hoe hij het had
en viel pardoes op zijn gat.

joker

taal noch teken ontving ik
terwijl, onderhand ik toch zeker wel
tien keer had gebeld en zeker wel
twee keer was langsgegaan
ternauwernood kwam ik pardoes
terwijl ik wachtte op de bus
ten langen leste de joker tegen die
tenslotte mij de das om deed