ontwakend

ontwakend uit een sluimerend bestaan
wordt het ineens helder wat te doen
och jee, wat ik al niet moest doorstaan
zoals het raadsel van de griffioen

te klein voor de noodlottige taak
om het te brengen tot een succes
vereist het geen tegenspraak
de dodekathlos van herakles

naderhand

niet te geloven
wie grijpt er in?
die enorme macht
verkracht de wereld
als hij geen president was
zou ’ie allang opgenomen zijn
het uur nadert – duurt niet lang meer
wie verschoont de puinhopen naderhand?

wat een sof

mensen mensen mensen wat een sof!
ik schiet zowaar helemaal uit m’n slof
alles wat ik doe heeft ertoe geleid
dat ik hier ben op deze plek

wat je nodig hebt, krijg je ook
je vindt het vanzelf op je pad
maar denk erom het is echt een bof
dat jij er hier ook bent is echt te tof!

oud

 

hoe ouder je wordt hoe dichter bij de dood
niet alleen die van jezelf overal om je heen
hoe vreemd is het en dikwijls zo snood
haalt alles overhoop en laat je alleen
maar één troost is er in dit sombere avondrood
het geldt voor iedereen maakt toch dat ik ween